06 509 40 366 benno@maakjecomeback.nl

Ontdekken‘Bespeuren, waarnemen dat iets of iemand bestaat of dat iets zo is.’ Dit is wat de Van Dale zegt over ontdekken. Een mens is tot veel dingen in staat, dat heeft de geschiedenis ons bewezen. Ik was een kleine jongen toen ik `s nachts mocht opblijven om met mijn vader televisie te kijken om te zien hoe de eerste mens voet zette op de maan. Deze gebeurtenis heeft enorm veel indruk op mij gemaakt. Hierna volgden er nog vele maanlandingen en begon het op het laatst een beetje gewoontjes te worden.
Een mens went op enig moment aan ontdekkingen of gebeurtenissen. Wie had honderd jaar geleden kunnen bevroeden dat anno 2011 de moderne mens niet meer communiceert via een postduif of telex maar via GSM en e-Mail en dat we wat af sms-en msn-en. Je zou voor gek zijn versleten of in een krankzinnigengesticht zijn opgenomen als je dat toen zou hebben voorspeld.
Het menselijk brein is geniaal, onvoorspelbaar en tot heel veel in staat. Briljante ontdekkingen en waarnemingen worden aan het brein ontsproten maar helaas ook abjecte en perfide ideeën. De geschiedenis heeft dat maar al te vaak bewezen.

Ik ontdek nog elke dag, zie elke dag nieuwe dingen, ontmoet nieuwe mensen. Velen zijn interessant, sympathiek en boeiend. Helaas kom ik er tegen die ik als grijze duiven zou willen typeren: nietszeggend en verstrikt in vooringenomen standpunten en stellingen. Armoe troef! De woorden dialoog, discussie en respect voor ‘andersdenkenden’ komen in hun woordenboek niet voor. En even voor de beeldvorming, het zijn niet alleen de laag opgeleiden waarop ik doel; ik knijp af en toe ook mijn tenen bij elkaar bij sommige dames en heren Academici die taal bezigen die riekt naar de gemiddelde SBS-kijker.

Is er nog hoop, vraag je je af? Die vraag stel ik mezelf ook regelmatig! Is er nog hoop als zelfs onze geachte afgevaardigden in De Tweede Kamer elkaar interrumperen en uitspraken als Piet Snot en ‘u bent een leugenaar’ tot gemeengoed zijn geworden in ons Parlement? Hoop is voor mij een groot goed en impliceert dat je diep in je binnenste nog verwachtingen koestert dat de status quo nog beïnvloedbaar is. Dat we er misschien toch vanuit mogen gaan dat deze mensen gaan herontdekken: niet alleen zichzelf maar bovenal het gedachtengoed én de toon die ze aanslaan. Hoe komt het toch dat lontjes steeds korter worden? Jij noch ik hebben daar een pasklaar antwoord op. En als wij dat antwoord wel zouden hebben, heb ik niet de illusie dat dit zou kunnen leiden tot revolutionaire verbeteringen.

Maar wie weet komen mensen op enig moment tot inzicht. Veel beroemde filosofen zijn mij voorgegaan door te stellen dat de mens in wezen goed is, coöperatief en onbaatzuchtig. Laat ik me daaraan dan maar vasthouden!

Benno Diederiks