veerkrachtHet leven is helaas niet iets dat je altijd onder controle hebt, hoe graag je dat ook wilt. Wat je wel kunt controleren is hoe jij reageert op die oncontroleerbare gebeurtenissen. Dit is ook iets wat je goed ziet in de populaire serie De Luizenmoeder bijna iedere interessante hoofdpersoon in die serie maakt iets mee waardoor hij/zij een bewuste keuze maakt over de reactie.

Bewust reageren bij veranderingen

Juf Ank komt er bijvoorbeeld achter dat haar partner haar niet leuk vindt. Op het moment dat ze een soort training aan drie moeders wil geven kom je er eigenlijk achter dat ze heel hard haar best doet om dit haar niet te laten raken. Zij is de baas over haar leven, ongeacht of haar ex haar nu leuk vindt of niet. Dat betekent niet dat ze niet leuk ís.

Dit doet ze in de vorm van een soort spelletje. Speels gedrag helpt ook om veerkrachtig te zijn na een ingrijpende verandering. Uit onderzoek blijkt ook dat een speelse houding ten opzichte van het leven hebben helpt. Dus kijk bijvoorbeeld naar je werk en relaties als een soort spel, neem het leven niet té serieus want daar krijg je alleen maar stress van.

Volkert telt bij kleine zaken bijvoorbeeld letterlijk tot 10 telt om niet te gaan vechten als een situatie hem niet aanstaat. Dit is ook een manier om zaken minder hoog op te nemen.

Dit is eigenlijk in het klein hoe je ook kunt reageren bij veranderingen op de arbeidsmarkt. Je ziet bij mensen onder de 40 jaar dat ze bij veranderingen op de arbeidsmarkt of in een organisatie ze de regie willen blijven houden.

Wat je in de luizenmoeder ziet is dat een stressvolle situatie uiteindelijk tot de veerkracht leidt. Er is een impuls om iets te doen, zonder een beetje stress ontwikkel je de veerkracht eigenlijk ook niet, maar je moet er wel op letten dat je niet last krijgt van voortdurende veerkracht, want dat helpt natuurlijk ook niet.

Veerkracht kun je leren

Bij de opmerking dat wanneer je een speelse kijk op het leven hebt, dit je veerkracht versterkt kan je een beetje wanhopig maken. Want jij hebt wellicht geen speelse kijk op het leven en kunt je wellicht ook niet voorstellen hoé je die speelse kijk op het leven dan krijgt.

Nu heb ik goed nieuws voor je, want veerkracht kun je leren. Net zoals de leerlingen van juf Ank leren om voor zichzelf op te komen kun jij leren hoe je veerkrachtiger wordt.

Voor veerkracht heb je vier elementen nodig, namelijk:

  • Controle
  • Coherentie
  • Verbondenheid
  • Cultuur

Om dit te laten werken is het belangrijk om dit aan te pakken met positieve emoties, zoals hoop, humor, trots, betrokkenheid en het gevoel tegen een stootje te kunnen.

Dit heeft allemaal te maken met de mindset die je hebt. Als je geen hoop hebt is het belangrijk om te achterhalen waarom je zo hopeloos bent. Door dit te achterhalen kun je bouwen aan trots en het gevoel tegen een stootje te kunnen. Dan komt hoop en humor weer vanzelf.

Vragen voor het startpunt van veerkracht

Vraag jezelf dan ook de volgende vragen:

  • Wat neem ik mee naar de volgende situatie?
  • Sta ik mezelf toe om te excelleren?
  • Kan ik lol beleven aan mijn eigen speelstijl?

Met deze vragen biedt je jezelf al inzicht in beginpunten van waar jij zaken kunt veranderen. Elke verandering biedt ruimte voor leermomenten die je achterhaalt met de eerste vraag.

De tweede vraag gaat meer over de vrijheid die je jezelf biedt. Mag jij van jezelf nieuwe dingen leren die je helpen om jezelf weer op de been te krijgen? Mag je de tijd nemen om te rusten, zodat je daarna weer als een speer kunt gaan?

De derde vraag is ook erg belangrijk, want het leven moet wel leuk blijven. Op welke manier beleef jij lol aan je werk of aan het mee veranderen met de verandering? Daag je jezelf uit? Kun je grappen maken met collega’s over dingen die je opvallen? Beloon je jezelf als er eens iets goed gaat?

Stappen om toch je doel te behalen

Een goed voorbeeld van veerkracht in de voetbalwereld is Cristiano Ronaldo. Toen hij begon met voetallen werd hem verteld dat hij te klein en mager was om ooit een goede professionele voetballer te worden.

In plaats van dat hem de moed in de voetbalschoenen zonk besloot hij om dan maar iets aan die kleinheid van hem te doen. In plaats van gewoon voetballen trainde hij als een malle. Hij loog zelfs tegen zijn moeder over naar school gaan, om maar te kunnen trainen.

“Every time I went away I was deceiving my mum. I’d tell her I was going to school but I’d be out on the street playing football. I always had a ball on my feet.” – Ronaldo

Je ziet wat deze veerkracht en het vertrouwen dat hij had in het bereiken van zijn doelen voor hem heeft gedaan. Ook bij het commentaar dat hij te “skinny” was liet hij zich niet uit het veld slaan en ging hij extra trainen om meer gewicht op de botten te krijgen. Dit deed hij uiteindelijk pas toen hij zich meer thuis voelde op de voetbal academie.

Verbondenheid voelen voor verandering

Wat je ziet bij Cristiano Ronaldo wordt ook mooi weergegeven in De Luizenmoeder. Aan het begin van het seizoen is ook goed te zien hoe Hannah eigenlijk helemaal niet veerkrachtig is tegenover de andere ouders en docenten. Ze voelt zich nog niet verbonden met de school en nog geen onderdeel van “de groep”. In de loop van het seizoen zie je wel dat ze haar plaats steeds meer veroverd en de controle weer terugpakt. Dit komt doordat de groeiende verbondenheid haar een extra motivatie geeft om de regie te pakken.

Juist dit deel van de luizenmoeder is voor zoveel Nederlanders zo herkenbaar, dat je jouw plaats moet overwinnen. Dit geldt helaas niet alleen op het schoolplein, maar overal nadat je een verandering hebt moeten doorstaan en je op een nieuwe plaats moet beginnen.